Storm op zee

Vandaag hebben mama en ik een uitstapje gemaakt naar de stad, eerst zijn we bij Simone langs geweest, dat is de braziliaanse vriendin van mama, ze verwacht ook een kindje, maar ik moet nog drie maanden wachten op mijn eerste franse vriendje, daarna zijn we naar Perrache geweest, dat is dat lelijk gebouw dat je onderdoor rijdt als je op de autosnelweg door Lyon rijdt naar het zuiden toe, mama heeft daar vorig jaar tekenlessen gevolgd (en Simone volgde daar ook een cursus, maar een andere), en ze had haar vriendjes daar beloofd, in juni vorig jaar, om eens langs te komen met mij, ze vonden mij allemaal heel leuk en ze waren blij mij te zien en mama ook, ik heb beloofd dat ik nog eens ga goeiendag zeggen voordat we terug naar België vertrekken. Daarna zijn we terug gewandeld naar Simone haar huis, er was heel veel wind, bijna storm, want soms kon mama bijna niet vooruit, ik voelde daar gelukkig niets van in mijn wieg, als we de Rhône overstaken, maakte mama deze mooie foto, bij Simone kreeg ik nog mijn flesje, en daarna zijn we met de tram naar huis gegaan, die zat heel vol, maar gelukkig merkte ik daar ook niets van, want in mijn wieg had ik toch plaats genoeg! Vele kussen, Egon.