Flinke jongen die Egon ;-)

Waarschijnlijk ouwe koek voor mensen die dit al lang achter de rug hebben, maar toch een speciaal moment voor al diegenen die hun kind voor het eerst naar de kribbe brengen. Ik bracht Egon dus vanmorgen naar de kribbe, hij zou er een half dagje zonder de mama doorbrengen. Ik zet hem op het speeltapijt bij andere kindjes en hij kijkt wat rond, lijkt OK, ik ga hem een kusje geven "tot straks Egon", en plots begint hij te wenen en kruipt achter me aan, maar één van de meisjes daar ontfermt zich meteen over hem, en dat is prima voor Egon, zo wil hij het, haha, en ikke dus meteen naar buiten, en naar huis, mezelf afvragend hoe het hem zou vergaan. Even na de middag ben ik hem gaan halen, zat hij daar rustig rondkijkend in een stoel, in een kringetje, met de andere kinderen, met zijn tutje en bereman, hij had juist gegeten en was moe. Hij zag me, stak zijn armen uit en moest gepakt worden! Alle verzorgsters waren vol lof over hem, dat hij het zo goed had gedaan, niet had geweend, en flink had gespeeld met de andere kinderen. Toy toy toy Egon! Morgen een namiddagje naar de kribbe! De papa pikt hem 's avonds op, want mama moet naar de academie. Nog iets grappigs: Egon had al een andere "geur" over zich, die van Lieva denk ik, de "opper"verzorgster. En na een halve dag kribbe, begint de "snot" al uit zijn neus te lopen, iets waar hij het voorbije jaar nooit last van heeft gehad! Dat belooft!